Bomvolle Wintertuin: van Vondel tot stiftdichten

Literatuur in haar puurste vorm én gekoppeld aan zo’n beetje alle andere denkbare kunstdisciplines: de Nijmeegse Nachten II liet zien dat deze formule nog even succesvol is, bij jong en oud. In een bomvol Lindenbergtheater kon het publiek maar met moeite kiezen uit alle 28 programma’s die de avond te bieden had. Iets gemist? Binnenkort verschijnen er filmpjes op deze site!

Hoogtepunt van de Steigerzaal was de late-night show waarbij Nico Dijkshoorn, Maxim Hartman, P.F. Thomése en Christophe Vekeman voordrachttijd konden winnen wanneer zij de quizvragen van Marcel Rözer goed beantwoordden. Dijkshoorn kwam onder meer met een hilarisch verhaal over zijn siersnijkunstsollicitaitie bij de Chinees en Hartman besloot dat het na humoristische en serieuze verhalen van zijn voorgangers tijd was voor platte agressie.

Ilja Leonard Pfeijffer en Arthur Wevers werden geïnterviewd over respectievelijk het toneelstuk De eeuw van mijn dochter, geschreven in rijmende alexandrijnen, en over de roman Bittergarnituur, geschreven in 270 sonnetten. Pfeijffer baseerde zich voor het toneelstuk op Vondel, en schreef het hele stuk in samenspraak met de acteurs die het toneelstuk gingen opvoeren.

Bij het retoricaprogramma gaven meesters in de retorica Jan Kuitenbrouwer en Jaap de Jong een onderhoudende les aan het publiek. Vervolgens droegen drie jonge schrijvers hun fictieve retorische toespraak voor, die zij speciaal voor Wintertuin schreven. Saskia de Coster speechte over sexy zeepaardjes, waarvoor zij inspiratie kreeg door voor haar aquarium te gaan staan, Joeri Vos trok een geweer en Walter van den Berg sprak tegen ‘de mensen die hebben doorgeleerd’.

In de Karolingenzaal  werd de korte film Vogels antwoorden niet vertoond van Paulien Oltheten. Zij maakte opnames in Japan en koppelde dit aan een gedicht van Arjen Duinker. Met de intrigerende beelden van tamelijk bizarre straattaferelen kregen de woorden van Duinker (die als voice-over te horen was) een extra dimensie.

De drie beste debutanten van dit jaar volgens de Wintertuin mochten vervolgens het podium beklimmen. Maartje Wortel las een van haar verhalen uit de bundel Dit is jouw huis. Met elke zin ontvouwde zich het eigenzinnige verhaal met een klassiek thema: de liefde met al zijn pijnlijk scherpe randjes. Pia de Jong, schrijfster van Lange dagen, wist met een paar fragmenten een goed beeld te schetsen van waar haar prachtige roman over gaat. Een jong meisje gaat met tegenzin op reis met haar familie naar Lapland. Het wordt een woelige reis. De Vlaming Ivo Victoria van het succesvolle debuut Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor mintwaalfjarigen won en dat het me spijt sloot het programma af met een liefdesverhaal met een briljante spanningsopbouw. Het meisje waar de hoofdpersoon verliefd op is heeft geen speeksel in haar mond, maar zuiver stromend water.

De bundelpresentatie van Nu u! was er een met poëzie en muziek. De intentie: de poëziecanon moet geen mausoleum worden dat je niet mag aanraken. Het moet leven, doorgegeven worden en aan gesleuteld worden tot het einde der tijden. Thomas Möhlmann, Els Moors, Ruben van Gogh en F. Starik introduceerden zichzelf met enkele gedichten. Na een muzikaal intermezzo van Solo droegen de dichters eerst het klassieke gedicht voor en vervolgens hun bewerking. De prachtige bundel, in inhoud en uitvoering, is vanaf nu verkrijgbaar op deze website en in de boekhandel.

Bij Transformer sloegen de voeten van de flamencodansers van El Puchero op de grond en klapten de handen. F. Starik bewoog zich tussen de dansers en behandelde met enkele liefdesgedichten alle facetten van dit thema. Een geweldige slotshow waarbij de spanning steeds verder werd opgebouwd met uiteindelijk een schitterende climax.

De avond in de Valkhofzaal begon met de goedbezochte finale van de Espressofictiewedstijd van Op Ruwe Planken. Van de dertien stevige kopjes gecondenseerd proza was de winnaar uiteindelijk de Nijmeegse Maja Wannet. Tot de hoogtepunten van de programma’s in deze zaal behoorde in ieder geval ook Stiftdichter Dimitri Antonissen:  “Ik ben de enige dichter met een powerpointpresentatie.” Binnen een tijdsbestek van 20 minuten las hij maar liefst 50 stiftgedichten: “Dit is een beetje de Ramones onder de poëzie.” De volle zaal bevestigde dit met een onophoudelijk applaus. De avond werd opgesloten met Meisjes die tekenen. Eva Mouton las voor over het dorp hoeden en over de dood van “Dikke Rudy, pardon Rudy”. (zie afbeelding)

In de Trajanuszaal waren bijzondere eenakters te aanschouwen, en in de yurt trad Heug op en interviewde Marcel Rözer Wim ‘Shamanti’ Raaijmakers, bekend als de man in het zwembad van het festivalbeeld, Andy Fierens, Eva Mouton en de Stiftdichter. Saskia de Coster verzorgde ook nog een programma in de Mongoolse tent.

Het Podium was de uitgesproken locatie voor muziek waarbij de voordracht op welke wijze dan ook hoog in het vaandel stond. Rond tienen stapte als eerste Andy & the Androids het podium op. De Andy uit de bandnaam is natuurlijk Andy Fierens en hem kennen we nog van een dag eerder toen hij voorlas uit zijn bundel Grote Smerige Vlinder. Vanavond tapte hij met Filip Vandebril (contrabas) en Michaël Brijs (vanalleskunner) uit een ander vaatje. Ze waren rauw, geestig, dwars en smerig, maar het was bovenal smullen. Vervolgens was het de beurt aan het razende zestal van de Bunny Bonanza’s, geflankeerd door Annelein Pompe en Willem Sjoerd van Vliet van het collectief Literaturjugend. Op het tjokvolle podium klonken suizende liedjes over vrolijke seriemoordenaars, vertelde Annelein over een pony die alleen achteruit loopt en legde Willem Sjoerd luid en duidelijk uit hoe het precies zit met de oorlogswetten. De bolide van de Bunny Bonanzas knalde, scheurde en negeerden alle stoplichten.

Alsof dat niet genoeg was mochten de heren van Wooden Constructions als laatste band het Cafépodium besteigen. The Beatles van de dancepunk maakten er een bijzonder energieke show van. Showman Gover schuwde geen enkel middel en snoerde zich tijdens de nummers vaster en vaster met zijn microfoonkabel. Wooden Constructions was de perfecte smaakmaker voor dj St. Paul , die een swingende menigte tot in de kleine uurtjes op de been hield. Gelukkig was er gelegenheid tot na-kateren in Zwembad Oost op zondag!

Bekijk foto’s op onze media-pagina