Mevrouw de voorzitter. – Joeri Vos

Het Centraal Bureau voor de Statistiek zal u de exacte cijfers kunnen geven, maar eens in de zoveel tijd is het tijd voor oorlog.
Als de hebzuchtigen en de ijdelen hun handen ineenslaan om het land leeg te roven is het tijd voor oorlog. Als de moreel gehandicapten onder hun hoekstenen uitgekropen komen en hun plek in het zonlicht opeisen is het tijd voor oorlog. Als de radicalen en de fundamentalisten de agenda bepalen is het is tijd voor oorlog.
Zoals de zee komt en gaat in eindeloos herhalen. De zon achter de horizon verdwijnt en weer verschijnt. De seizoenen dansen volgens vaste patronen. Zo ook is het menselijk handelen aan vaste ritmes onderhevig. De economische golven zijn even grillig en voorspelbaar als de zee. Ons geluk komt op als de zon en gaat onvermijdelijk weer onder. Vrede en oorlog wisselen elkaar af als zomer en winter.
Anders dan lepra of malaria is oorlog niet blijvend te verbannen naar het rottende continent. Ze komt terug. Oorlog zit sinds de jongste tijd in onze genen. God schiep de dag en de nacht. God gaf ons de kracht om te scheppen en om te vernietigen. Nu is de tijd aangebroken om te vernietigen.
Het is tijd voor oorlog.
De overeenkomsten tussen onze tijd en de tijd van voor de vorige oorlog zijn legio. En ook al te vaak benoemd en geanalyseerd. Ik ga geen lang verhaal afsteken. Want mensen die veel woorden nodig hebben, hebben weinig ideeën. Het is een natuurkundige onvermijdelijkheid. Het is de waarheid.
Het is tijd voor oorlog.
We zijn er klaar voor en we weten dat we er klaar voor zijn.
Het gevoel dat het afgelopen moet zijn is doorgedrongen tot alle segmenten van onze samenleving. Hebzucht en eigenbelang zijn te lang de leidende deugden van de zogenaamde elite geweest. Te lang heeft niemand geluisterd naar de noden van de gewone burger. Te lang hebben wij zijn gerede klachten naast ons neer gelegd. Te lang is niemand opgestaan en heeft gezegd: tot hier en niet verder. Te lang hebben onrecht en rechteloosheid kunnen voortwoekeren. Te veel zouteloze compromissen. Te veel gebrek aan visie. Te veel pappen. Te veel nathouden. Te veel achterkamertjesgekonkel. Al jaren roepen we dat alles slechter gaat. Al jaren klimmen we van puinhopen naar puinhopen. Al jaren slepen we ons voort van crisis naar crisis.
Het is tijd voor oorlog.
Angst voor het onbekende kan ons verlammen. De waarheid geeft ons de kracht om te handelen.
Durf die laatste stap te zetten. Aanvaart de consequenties. Bewijs dat je zonder zonde bent en werp die eerste steen. Jij bent er klaar voor. Dit land is er klaar voor. Oorlog is jouw recht. Dwing dat recht af.
Het is tijd voor oorlog.

Mevrouw de voorzitter.

Ik meen wat ik zeg.
Sommige mensen zullen misschien een dubbele boodschap verwachten. Sommige mensen denken misschien dat dit een verhulde antioorlogsverklaring is. Tegen die intellectuelen heb ik maar één ding te zeggen: daar is de deur. U kunt nu vertrekken.
Er zullen mensen zijn die zeggen:
Redelijkheid en nuance leveren onverantwoorde allergische reacties op. ‘Andere geluiden’ zijn er wel, maar horen we niet meer. Verstand en inhoud voeren een verloren achterhoede gevecht.
Tegen hen wil ik zeggen:
Noem me oppervlakkig. Noem me gewelddadig. Niemand hoort u inderdaad. U hebt al lang verloren. Uw tijd is voorbij.
Er zullen mensen zijn die zeggen:
De problemen waar dit land voor staat zijn reëel en overzichtelijk. De oplossingen die hier worden voorgesteld zijn buitenproportioneel. De taal die u bezigt is apocalyptisch. Het oude Nederlandse spreekwoord luidt: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. U bent verworden tot een dokter die bij een zwerende teen, het lichaam vanaf de nek wil amputeren.
Tegen hen wil ik zeggen:
De tijd van mooie woorden en gevatte vergelijkingen is voorbij. Uw tijd is voorbij.
Er zullen mensen zijn die zeggen:
Wat u voorstelt is moreel verwerpelijk. Alleen al door er over te praten, op deze manier, beledigt en kwetst u de gevoelens van heel veel mensen. Wij wensen niet meer naar u te luisteren.
Tegen hen wil ik zeggen:
Je moet je bek houden. (haalt een revolver tevoorschijn). Je tijd is voorbij.

Mevrouw de voorzitter.
Mevrouw de voorzitter.

Oude grenzen als taal, cultuur of geloof zijn niet van deze tijd. Dit is de tijd van een moderne oorlog. Dit is de tijd van een oorlog van allen tegen allen. Iedereen kan je vijand zijn en iedereen is je vijand. Dit is geen Wereld Oorlog III. Dit is i-War 3.0.
De Zwakken moeten afgeslacht worden. Wie zijn de zwakken? Dat zijn de onzekeren. De humorlozen. De mannen met snorren. Het meisje dat zit te bellen in de trein. De salonfascisten. De ongelukkige vrouwen. Die sukkel die nu naar de interruptiemicrofoon loopt. De zwakken dat zijn de mensen die zichzelf tot slachtoffer hebben uitgeroepen. De mensen met een onderontwikkelde moraal, een verstarde geest en dicht bij elkaar staande ogen. De zwakken zijn wie jij bepaalt dat de zwakken zijn. Jij bepaalt wie afgeslacht gaat worden.
Dit gaat de eerste oorlog zijn die jij volledig in de hand hebt. Jij staat aan het roer en aan het boordkanon. Jij. Jij. Jij. Jij gaat deze oorlog winnen. En je gaat op mij stemmen. Omdat je weet dat er maar één iemand is die je kan vertrouwen. En dat ben ik. Omdat je weet dat er maar één iemand is die echt naar je luistert. En dat ben ik. Ik ben er helemaal voor jou. Ik ben er alleen maar voor jou. Ik behartig jouw belangen en jouw belangen alleen. Ik ben net als jij. Jouw vijanden zijn mijn vijanden. Bij mij ben je veilig. Ik ben je vriend. Ik zet het pad uit. Ik zal je leiden.

Mevrouw de voorzitter.

Als u denkt dat u mij niet serieus hoeft te nemen. Als u denkt dat u mij kunt negeren. Dan moet u morgen de peilingen in de gaten houden.

Mevrouw de voorzitter.

Ik ben sinds kort weer verliefd. Daardoor gaat het een stuk beter met dit land.

Mevrouw de voorzitter.

Ik wilde eigenlijk bloemen voor u meenemen.