Wintertuinfestival nú al geslaagd

College Kees van Kooten - foto Menno van der Meulen

De eerste dag van het Wintertuinfestival trok meteen alle registers open. Kees van Kooten bracht de humor, Neeltje Maria Min de prachtige tijdloze poëzie, Janne Schra en Blaudzun het kippenvel, Jonas Staal de nodige discussie, Ionica Smeets en Joris van Casteren de inspiratie, Lenny Kuhr de mediterrane passie, het ANS-programma de verrassingen, Roy Santiago en Florian Bevelander het talent dat je wilt blijven volgen, en GardenFest de aanstekelijke dansbaarheid.

POETRACKS IN UITVERKOCHT DOORNROOSJE

Neeltje Maria Min won het massaal aanwezige publiek voor zich met haar ontwapenende nuchterheid en krachtige poëzie. Roy Santiago, Janne Schra, Lenny Kuhr, Blaudzun en Gardenfest trakteerden de zaal op bewerkingen van haar gedicht Voor wie ik liefheb wil ik heten en speelden daarnaast enkele eigen nummers.

Lenny Kuhr - foto Menno van der Meulen

Lenny Kuhr haalde de mediterrane passie boven in het gedicht van Min en zong vanuit haar tenen. Het publiek antwoordde met een even enthousiast applaus.

Janne Schra noemde haar bewerking van Neeltje Maria Mins gedicht een ‘ordinair popnummer’, maar het bleek een sfeervol luisterliedje met weemoedige ondertoon. Het publiek liet zich overtuigend inpakken en zong massaal mee.

Blaudzun bracht een verstild Voor wie ik lief heb ten gehore, met een pijnlijk mooi zwart randje waar iedereen stiekem een beetje kippenvel van kreeg.

Roy Santiago concentreerde zich op het positieve gevoel achter Mins idee dat ‘je wilt heten voor wie jou liefheeft’ en spon dit uit tot een alternatief popliedje, dat zich bewoog tussen gevoelig gitaarspel en elektronische drumroffels.

En alsof de sfeer er nog niet genoeg in zat, sloot GardenFest de avond af met een dikke klapper van een show en ongetwijfeld een van de swingendste ‘vermuziekingen’ die een gedicht van de koude Nederlandse grond ooit zag.

In het voorportaal van Doornroosje verzorgde VPRO’s De Avonden intussen een geheel eigen programma. Live op de radio gaven festivalartiesten als Kees van Kooten, Joris van Casteren en de mannen van Wintertuinproductie Lucy diepte-interviews. Ook was er uiteraard uitgebreide aandacht voor Poetracks: Neeltje Maria Min, literatuurcriticus Piet Calis, Janne Schra, Blaudzun en Roy Santiago schoven hiervoor – al dan niet met gitaar – achter de microfoon.
Beluister de uitzending »

Het voorprogramma werd verzorgd door het jongere broertje van Poetracks: talentenwedstrijd Poetracks Talent. Nijmeegse stadsdichter en die hard Wintertuiner Dennis Gaens droeg hiervoor zijn gedicht Wie houdt Linda tegen voor. Poetracks Talent winnaar Florian Bevelander en zijn grote broer van 13 (!) braken de tent vervolgens ongenadig af – zoals we inmiddels van hen gewend zijn – met onder andere een muzikale bewerking van dit gedicht.

WINTERTUINFESTIVAL OP DE UNI

Op de Radboud Universiteit was Kees van Kooten in zijn college van begin tot einde hilarisch, kritisch en zeer gevat. Zo verklaarde hij dat je net zo min gelovig wordt van iedere dag in de kerk of de moskee zitten, als een auto worden van iedere nacht in je garage slapen. Nee, daarvoor dien je het reli-gen te bezitten, zoals je voor muzikaliteit het zin-gen moet hebben. En hij stelde voor om naar aanleiding van de zwarte piet-discussie en de Edgar Davis-rel niet meer te spreken van zwart, bruin of getint, maar over gebroken wit.
ANS over het college »

In gesprek met Jeroen Linssen vertelde Jonas Staal over zijn politiek en maatschappelijk geëngageerde kunst. In zijn kunst wil hij erop wijzen dat democratie geen neutrale structuur is, geen ideale oplossing of slotsom van alle problemen. Dat werd hem duidelijk tijdens een reis door Japan. Daar bleek dat er in de Japanse taal geen woord voor democratie bestaat en dat de vertaling zoveel betekent als ‘democratisme’. Hiermee wordt gezegd dat het een -isme is, tussen de vele anderen. Staal vindt het belangrijk dat kunstenaars de onderliggende ideologische structuren van de politiek blootleggen. Zowel de politici als de kunstenaars zijn volgens hem vormgevers van deze wereld.
ANS over het gesprek »

Joris van Casteren gaf een boeiende masterclass over literaire non-fictie. Een literaire journalist sticht verwarring. Hij werkt lange tijd aan een verhaal. Mensen storten hun hart uit en gaan er niet vanuit dat het wordt gebruikt. “Je moet belangeloos met mensen kunnen praten. Dat is steeds moeilijker door het pr- en voorlichtingsvirus.” Hij ging in op de ophef die ontstond door zijn boeken Lelystad en Het zusje van de bruid. “Je moet geen concessies doen aan je verhaal. Je bent schrijver, geen sociaal werker”. Zijn volgende boek gaat over de zoektocht naar het verhaal van een been met een sok eraan die in de IJssel werd gevonden.
ANS over de masterclass »

Ionica Smeets heeft het bijzondere talent om begrijpelijk, enthousiast en inspirerend over wiskunde te vertellen. Zo leerde ze de deelnemers van haar masterclass waarom een bus met vertraging uiteindelijk tegelijkertijd met de volgende bus bij de halte arriveert. En dat je eerst twaalf partners moet afwijzen voordat je de beste kiest. Dan is de kans van slagen het grootst. Ook gaf ze na afloop nog een scoop: haar volgende boek gaat over speltheorie.
ANS over de masterclass »

Tussendoor liet Algemeen Nijmeegs Studentenblad dichters, schrijvers en muzikanten vanaf een ivoren toren neerkijken op het universiteitspubliek. ANS-columnisten Wouter van Acker en Willem Claassen droegen hun columns voor, campusdichter Joep aan den Boom trakteerde op pakkende poëzie, en Mummy’s a Tree frontman Stefan van den Berg zorgde voor prachtige klanken in de Refter.